17-01-04

Veel kwader op de wereld dan ik wil zijn...

Een man die de zware last van de “kreasie en het krejeren” op zich genomen heeft… Een man ook die zonder onderscheid meent, dag in dag uit, iets Nieuws te moeten maken, is niet alleen vaak aardig geschift; even vaak is ie ook allesbehalve leuk gezelschap. Niet voor een ander en niet voor zichzelf. Bovendien is het in het putje van januari koud en vochtig in het atelier en moet ik die ongezonde bruinkool nog dagenlang blijven stoken waardoor ik vaak amper aan adem kan komen. Enfin laat ons hopen dat ook dit winterlicht vroeg of laat aan ons voorbij zal gaan. Toch kleurt veel meer ergernis dan mij lief is mijn kommervolle dagen. Het zijn ook de gevaarlijkste momenten, die ogenblikken van diepe ergenis. Adrenaline in grote hoeveelheden maakt me vaak veel kwader op de wereld dan ik wil zijn. En da’s niet goed natuurlijk. Da’s niet in de perken te houden. Ik weet het ook wel. A. heeft onlangs lang op mij moeten inpraten om mij te verhinderen dat ik “in zo een vlaag van hier en ginder” het werk van een halve maand in het vuur ging gooien… Het is haar nog gelukt ook… En nu ben ik er nog blij mee ook. Ook Internet, moet ik toegeven, is zo een ontplofbaar iets voor mij. Die reactiesystemen van die blogs, olala… Daar moet ik echt af blijven… of ik bega ongelukken. Ik sla altijd weer mijn eigen ramen in als ik mijn impulsen zou volgen en stilte kan niet verbeterd worden… Dat zegt A. En ze heeft gelijk. Toch is het sterker dan mezelf. Ik erger mij dood aan al die domme en achterlijke en nu ook politiek voor mij in het geheel niet te pruimen blogs die bij Skynet uit de grond komen opschieten als was het jonge (bruin)kool… Want daar kom ik verdomme  natuurlijk ook altijd bij uit, bij Skynet. Gezien ik zelf hun systeem gebruik, betrap ik hun vlooien en heb ik mij ook nog te gedragen! Ik weet het… Wiens woord men… Dus moet ik me heel dikwijls inhouden om geen reacties achter te laten wanneer het me weer eens te bar wordt… Ontvlambaar heerschap hoor, ik. Okee zul je zeggen blijf dan daar weg. Gelijk heb je maar zo simpel ligt het niet altijd… Die verdomde rechterkolom die kun je soms toch echt niet negeren, toch? Dat werkt aanstekelijk. Al die nieuwe namen… Ach… Meer en meer begin ik bij al mijn adrenaline sympathie te krijgen voor mijn ouwe vriend Viaene.

Hij doet tenminste nog iets! Hij reageert tenminste nog op de komst van de mannen van het bruine inpakpapier. Dat stemt mij steeds milder tegenover PieterJan. Ook de meeste van zijn tellers heeft ie weggehaald, zie ik. Schoon gebaar toch. Een slechte mens kan het alvast niet zijn, hij schildert zelfs… Als ie nu ook nog wat zorgvuldiger gaat schrijven (“dat hij er maar een methode rond spinde”) en mijn naam daar weghaalt, heeft hij hier heel binnenkort een Anonieme Meester-Link verdiend. (Zo, ik heb het weer eens gezegd… De volgende keer moet ik het, als ik het niet vergeet, even hebben over het slechte karakter van Paul Gauguin…)


09:02 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-01-04

De Kunst is het (2)

De kunst is het ook om na zoveel reizen en city-trips opnieuw aan te knopen met de dagelijkse realiteit waar je voor een tijdje was uitgestapt. De kunst ook om om te gaan met het hernieuwde “thuisgevoel”. Alles wat je hebt achtergelaten staat je immers plotseling en abrupt opnieuw helemaal voor ogen. En nooit op dezelfde manier zoals je het had achtergelaten. De konfrontatie met het alledaagse zootje van elke dag dat je terugvindt in een weeklang verlaten atelier… Nee, ik kan het je verzekeren, die konfrontatie is niet altijd makkelijk. Zoveel dingen tref je opnieuw aan die je nu pas, en dat na heel lange tijd, weer lijkt op te merken… Dingen… Onaf. Afgebroken. Onvoleindigd… Het zal dan ook niemand verbazen dat ik er vandaag tijdens mijn atelieruren maar heel weinig van terecht heb gebracht. Vandaag ben ik, het is donker ondertussen, zowaar tot niks anders in staat geweest dan wat orde te scheppen in een atelier vol onoverzichtelijke chaos die ik notabene zelf en van jaren ver heb aangebracht. Voor morgen hoop ik mezelf beterschap te horen voorspellen. Voor morgen hoop ik op verzoening!

20:13 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |