24-12-03

Herinnert u zich...

Herinnert u zich deze nog? Op 5 februari van dit bijna afgelopen, gezegende jaar werd buiten de vergaderzaal van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in New York een wandkleed met daarop de reproductie van Picasso’s Guernica, bedekt met lichtblauwe gordijnen. “Een gebombardeerd Spaans dorp met gillende mensfiguren en een uiteengereten paard werd niet als de juiste achtergrond beschouwd voor de toespraak van de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Colin Powell, waarin hij de leden van de VN Veiligheidsraad opriep om hem te steunen in een oorlog tegen Irak”. Wedden dat sommigen dit nog knappe marketing-strategie van de Amerikanen zullen noemen.

Meer… En meer… En nog meer hierover was er ook bij Hinke.

Is getekend: de meester die opgetogen is om straks voor een volle week te mogen vertrekken naar de enige en echte Lichtstad… Met een goed gesternte mag u hem volop en in vol ornaat terug verwachten op Maandag 5/1/2004. Zijn beste wensen voor een gezegend en gezond nieuw jaar heeft u nu al!


10:36 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het fluiten

Nu weet ik plots weer wat hier gisteren en vandaag veel beter had gestaan; was een citaat van de Ouwe Heer hier niet veel beter op zijn plaats geweest?:

“ Iedereen wil kunst begrijpen. Waarom? Waarom proberen mensen het fluiten van een vogel niet te begrijpen? Waarom houden mensen van de nacht, de bloemen, alles om ons heen, zonder de behoefte om het te begrijpen? ”

 

Pablo Picasso



10:32 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Laatste bericht

Laatste bericht aan PJV aka Tom Verkindere
(tevens poging om de debatten die er geen geworden zijn maar weer af te sluiten).

Ach, waarover een mens zich niet al druk maakt nietwaar! Iemand geeft via een onnozel truukje zijn tellers een handje en beschouwt dit triomfantelijk als een kerngezonde, blozende houding van weldoordachte marketing… Een ander stoort zich daar aan… Iemand speelt het spelletje met een bal die veel te groot is dan toegelaten en een ander bedankt hartelijk om met zo’n speler mee te spelen…
Iemand, ach wat… laat maar zitten. In het leven kan men kiezen… Iemand kiest voor wat kunst echt kan zijn, een ander is dolgelukkig met het surrogaat. Ik wens PJV aka Xirit, intussen aka Tom Verkindere, als ultieme natte droom een welgemeende rotvaart richting hemelnettoptien.
Ik hoop alleen dat de echte Tom Verkindere daar ook om kan lachen. Het screenshot dat kan bewijzen dat niet hij maar een ander de echte Xirit is, ligt zo hij dat zou wensen ter beschikking in de verzamelde ateliers van de redaktie.

“Een schilderij heeft een lijst nodig, zoals geluk doodsangst”.
(Herman de Coninck)

Was getekend: de meester die zich gelukkig acht nog altijd verbaasd, en soms zelfs

perplex, te kunnen staan over de bodemloosheid van de dingen.


10:28 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-12-03

Eerste bericht aan Superkeun

In Uw tweede reactie van daarnet, mijn waarde Superkeun, reactie bij mijn adrenalinevol Ensor-stukje van gisteren, geeft U mij eindelijk ook uw url-adres mee! In die eerste reactie was dat nog helemaal niet het geval. Maar ik had je enkele minuten geleden zo ook al gevonden! Google werkt hoor! Een fantastisch instrument naar wij uit veelvuldig gebruik allemaal al weten! Wie Superkeun intikt komt inderdaad onvermijdelijk en nergens elders dan bij “All that matters” terecht! Alles wat de moeite waard is, m.a.w.! Dat verdient meteen een plaatsje op mijn Blogrol, zie ik! Wel mag ik U aanraden het niet al te ver te gaan zoeken. Paul, dacht u? Volgens mij komen een aantal andere voornamen net zo dicht in de buurt! Johan, PieterJan, Gerald, Geert, Robin, Patrick, Claude, Joris, Dimi, Dominiek, Viviane, Marc, Pol, Aude, Filip, Philip, Plijs, Puck, Ronny, Nicole,  En zelfs Bernard is daarbij helemaal niet uit het oog te verliezen… 


Ps: Superkeun schrijf je dat nu met hoofdletter of niet? Met Uw goedvinden doe ik met hoofd.


(Was getekend op zondag: “De Meester die beseft dat alle gissen menselijk is”.)



11:15 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Ernst, ernst of alweer Ernst

Dit is dan weer mijn vraag vandaag. Ben ik echt op het slechte pad? Ik merk: het gaat van kwaad naar erger! Ik die een natuurlijke aanleg heb om afstand te nemen, verte te scheppen, om die afstand bovendien om te zetten in iets wat neerslaat op een tekenblad, ik dus, mijn eigenste eigen zelf, ik betrap er mij op dat ik zelf ook steeds meer blogs van anderen ga zitten lezen! Jongens en meisjes, zo kan het niet verder… Straks raak ik (in deze kerstvakantie) warempel zelf ook nog in het drijfzand van de dagelijksheid verzeild. Dat kan niet de bedoeling zijn! Toch lees je af en toe op een blog iets wat je toch wel belangwekkend kan noemen en iets wat zelfs van een eigen visie getuigt. Heel ernstig, heel erudiet, heel geloofwaardig… Zoals Librarian vandaag in zijn keurig antoord op de vraag van twinkeltje. Toch stel ik, bij al die aangenaam verrassende ernst die ik bij Librarian mag lezen, de vraag: Moet luchtigheid niet vaker ons deel zijn, Waarde Man van Boeken? Zeker als we in donkere dagen als deze panne(n)koeken wil bakken voor al wie ons lief is...

(Was getekend: De meester die aarzelt tussen Ernst, ernst of toch maar weer ernst met hoofdletter…)



11:01 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

De Meester Blij

Deuntje van de week, dit om op te dreunen, bij voorkeur in de eerder late avond, net voor het slapengaan:

 

Eigen ballen eerst: kerstbal, braakbal, stressbal…
Kliederkladder, de Meester heeft geen mal en duidelijk niets te zeggen in de stal.

(Was getekend op zondag: “De Meester die blij is dat het eindelijk kerstvakantie geworden is en dat die rotacademie even naar de achtergrond mag verdwijnen. ”)


10:11 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-12-03

James Sydney Ensor is terug!

Een mens kan niet blijven doen alsof. Mezelf met enig poeha uitgeroepen tot zelfverklaarde Anonieme Meester zit ik in mijn pas begonnen eeuw wat beduusd rond te kijken. Zolang ik mij dat herinner heb ik het altijd gedaan! Tussen de bedrijven door heb ik wel altijd dingen genoteerd. Opgeschreven. Dingen en dingetjes, kriebelkrabbeltjes, droedeltjes, monstertjes… Dingen waar nergens elders plaats voor was. Meestal waren die nooit voor publicatie bestemd. En da’s maar goed ook. Nu ik bijna per ongeluk één en ander ben gaan dumpen op een “modern voertuig” als de Skynetblog kan ik natuurlijk niet blind blijven voor de gebreken die bij het voertuig zelf blijken te horen. Dus, ik weet het, het is echt heel erg zonde van mijn tijd, maar soms klik ik ook wel eens op één van die ge-update blogs. Soms, o wee, niets menselijks is mij vreemd, bezoek ik waarlijk zelf ook wel ‘ns de top-tienen en de meeste-bezoekers-van-gisteren-lijsten. Zo kom je nog eens ergens! Ik ontdek wie bij die lijsten “tricheert” en de mosterd van zijn bezoekers via erg doorzichtige linken op sekssites,

mokkelforums en verleidingseilanden zoekt. Ik ontdek teveel dat goed is voor één mens alleen. Van wat een kale kermissen kom ik thuis. Ik ontdek wie het ondanks alles eerlijk speelt. Ik ontdek wie iets te zeggen heeft en wie dat nooit zal doen, wie ze’t zouden moeten verbieden dat ie ooit nog met zijn of haar gezever onder onze aandacht probeert te komen. En o ja, ik heb zelf ook de Librarian-storm gevolgd en ik heb gezwegen. Waarom, beste kunstliefhebbers, waarom zouden wij ons opwinden. (Al doe ik het vaker dan mij lief is en zal ik het hier nog vaker doen, men weze gewaarschuwd!). Deze hele blograge, deze hele Ensoriaanse optocht van duizend zielen in één zak die geen bal te zeggen hebben, raakt vanzelf wel opgelost. Sommigen beginnen er aan en ze weten niet aan wat. Laten we mild zijn en het hen vergeven. Overigens heb ik, nu ik het toch over mildheid heb, gemerkt dat het stilaan kerstmis wordt. Sommige blogs zien er, kreunend onder hun versiering en versierselen uit als veel van onze huizen. Opgetuigd en opgesmukt onder duizend sterren en strepen die een helse pijn doen aan de ogen. Ballen, frunsels en froezels. De wansmaak tentoon- en uitgespreid. Uit-ge-stald! Nooit gedacht dat er zoveel leegte in zoveel levens (en wellicht ook in zoveel huizen) kon staan uitgestald!

 

(Was getekend: “De Meester, met het geheven vingertje, die het ondanks alles goed met jullie meent!”)

Librarian
The James Ensor House en nog veel meer Ensor…

Over de wansmaak, al dan niet uitgestald

 


07:59 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-12-03

Niet altijd dezelfde furie

 

Laten we wel wezen. In tegenstelling tot wat men misschien uit mijn bericht van zondag zou kunnen afleiden, heb ik helemaal niks tegen de grote emoties. Helemaal niks ook tegen hen die in de mogelijkheid zijn om er zich als in een particuliere eredienst dagelijks van te bedienen. Het mag, vanzelfsprekend mag het! Wat zeg ik, het moet zelfs! Theatraliteit, Opera, Het Grote Gebaar… Oh, het zijn alle broodnodige ingrediënten om onze betere dagen te kruiden. Genieten dus maar van wat zich aandient! Veel te vlug, en veel vlugger dan gedacht, komt er immers een dag waarop onverbiddellijk de mildheid aan de einder daagt en men voor de grote gevoelens van weleer alleen nog de schouders op kan halen. Ja zeggen dus wanneer het kan én mag. Gulzig, gretig en graag… Of zoals Lous Paul Boon, overigens zelf ook een voortreffelijk kliederaar, het vroeger al placht te zeggen: “Ge kunt in het leven niet altijd dezelfde furie opbrengen”.


07:39 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-03

Een horzel op de rug van een rund

 
Zondag 14 december 2003
 
Het begint vaak met iets heel klein. Met iets onbenulligs, iets dat te onnozel is om dood te doen. Een lichte irritatie. Een horzel op de rug van een rund. En dan groeit het. Lichte ergernis wordt wat grotere wrevel. En voor je het weet neemt de wrevel je met zich mee en ben je woedend! Sta je in lichtelaaie. Ziedend langs de kant van de weg…
In die omstandigheden ook nog iets willen “maken” is niet aan te raden, vind ik. Grote emoties zijn wel vaker heel slechte raadgevers en staan de gezonde en evenwichtige creatieve daad in de weg. Je wacht maar beter tot het ergste geleden is, tot wat je vervult is weggeëbd. Of zoals Ann Petersen, de grote diepbetreurde van de laatste dagen, over acteren zei. “Het is heel eerlijk doen alsof”. Dit geldt evenzeer voor iemand die iets nieuws wil scheppen en zich daar nog toe in staat acht ook.




08:23 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-12-03

Een besef van zonde

Donderdag 11 december 2003

 
Als we het mogen geloven leeft volgens die verdoofde en trage leguaan die in het Vaticaan al eeuwen de dienst uitmaakt, de overgrote meerderheid van ons in zonde. En het houdt niet op. Het zondebesef dat men ons vanuit Rome nog dagelijks probeert aan te praten is weliswaar compleet uit de tijd maar toch gaat men onverminderd door met ons de baarlijke duivel aan te doen. Dit mag niet, en dat nog veel minder, en wat dan gezegd van dit… Oe! En A en O wee!… Zelf leef ik al jaren gelukkig samen. Mijn vriendin en ik, we slaan elkaar niet en wij zijn ook nooit alleen. Zij en ik, we zijn altijd samen met de mooie zonde waarin wij leven. Ik mag u vandaag dan ook meedelen dat het zonder enige vorm van berouw is dat ik hier en nu voor eens en voor altijd het onomkeerbare besluit heb genomen! Vandaag breng ik al mijn oude encyclieken (samen met de oude telefoonboeken en een pak mislukt artistiek geklieder dat ik natuurlijk wel eerst vernietigd heb) naar het containerpark. Kom jij ze nu niet recupereren!

08:06 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-12-03

Waarde William

Zondag 7 december 2003


Waarde Wings van William,
Beste William van Wings,

 

Ik ben erg vereerd om als 1000° bezoeker van “Wings” ('De Aanschouw') een tekening van jouw hand(zie ingevoegde foto) in de wacht te mogen slepen. Alleen ben ik momenteel nog al te zeer onder de indruk om nu al een slimmigheidje te bedenken om én in het bezit te komen van jouw onvolprezen tekening én ook nog ’s mijn (onvolprezen) anonimiteit te kunnen bewaren. Geef mij enkele dagen!
Biezondere groeten,

A.M.

Ps: Wat is er vanmorgen mis met de optie "Voeg een foto toe". Ik slaag er maar niet in om het (bij Wings gestolen) beeld van mijn gewonnen tekening hierbij in te voegen... Tenzij het nu wel zou lukken... Nee dus...
Up date: Foto toegevoegd op maandag 8/12/2003...


08:02 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-12-03

Traktaat

Zaterdag 6 december 2003

 

Wat ik vanmorgen toch wel in mijn schoentje vond: een traktaat waarin sprake is van “De grootstad als embleem van de Moderniteit in het werk van Georg Simmel”. Dat vind ik nu ’s een mooi cadeau! Zou je geloven dat ik er blij mee ben! Jij ook?

 


09:07 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-12-03

Een stapje in de wereld

Vrijdag 5 december 2003

 

Af en toe moet een mens weer ‘s onder de mensen komen. Een stapje in de wereld! Zo kwam ik gisterenavond in Flanders Expo terecht voor de openingsavond van Lineart 2003. O wee! Wat een hoogmis voor de kunst zou moeten zijn – 1050 kunstenaars, 30000 bezoekers! - lijkt elk jaar nog wat harder op een ordinaire jaarmarkt van lijsten en wat daar tussen pleegt te hangen. Een zaak van handige, vlotte jongens die zonder scrupules in staat zijn om tegelijkertijd warm en koud te blazen… Platvloers en niet gehinderd door enige artistieke authenticiteit! Het is mooi geweest. De kater die mij vanmorgen bij de lurven heeft, zegt, echt waar, meer over Lineart dan over mij!

Als u vandaag of morgen zelf ook op Lineart terecht mocht komen: Ik wed dat u niet zal hebben gezocht naar wat u er vindt!

 

Internationale Kunstbeurs Lineart 19de, 20ste en 21ste eeuw
Van 05/12/2003 tot 09/12/2003
Openingsuren: 11.00 –19.00/op vrijdag en maandag nocturne tot 22.00
Toegangsprijs: € 8
Plaats: Flanders Expo Gent
Website: http://www.lineart.be


10:31 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-12-03

De kick van de kunstenaar (1)

Donderdag 4 december 2003-12-04

 

Het statuut van de kunstenaar mag dan hier te lande nog altijd rammelen als een rammelaar, de kick van de kunstenaar is levend en wel. Af en toe hoor ik hem roepen! Met mijn stem roept hij:
“Dat het schrijnen kan op het canvas! Zoals een boom kan bloeden!”


08:31 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-12-03

De anonieme geschiedenis

Woensdag 3 december 2003

 

De geschiedenis… De geschiedenis, wat had je gedacht, is vaak niet alleen verborgen, ze is nog veel vaker anoniem. Gezichten verdwijnen naam- en spoorloos in de verkommerende pakhuizen van de tijd. Net zoals dat met ons, met jij en ik, vroeg of laat niet anders zal zijn. Voor wie nu al tijd heeft (of neemt) om compleet de mist in te gaan: Op Timetales.com stikt het van de vergetelheid… Een mooie plaats voor wie zachtjes inzicht wil krijgen in de anonieme ateliers van de twintigste eeuw. Wie goed kijkt kan hier best zichzelf 's tegenkomen!

Bron en foto:
http://www.timetales.com

 

 





09:31 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-12-03

De Kunst is het (1)

Dinsdag 2 December 2003

 

De kunst is het om het net op tijd te “stoppen”, om op het allerjuiste en énige moment op te houden… Geen veeg teken teveel. Geen streep verf, geen brug van kleur te ver… Gewoon stoppen en het moment waarop dat moet gebeuren heel juist aan te voelen. Kijken, zien wanneer iets eindigt, wanneer iets als “af” kan worden verklaard… Het einde perfect in te kunnen schatten, dat is de hele wereld van verschil. Dat is (volgens mij, maar ja, wie ben ik natuurlijk) de kunst!

 

Nog “De kunst is het”: In het NRC van 19/5/2000: De gemakzuchtige slaapkamers.




09:22 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-12-03

Het is groen en het lijkt op ons...

Maandag 1 December 2003

 

Tja mijn dierbare man of vrouw, die zich naar ik vermoed, wellicht vanwege de “weeromstuit van het leven” GDB le mal aimé pleegt te noemen, in jouw commentaar van gisteren heb je het over een belofte die ik zou moeten houden… Een belofte? Een heuse belofte? Tja, of ik Anonieme Ziel (die om later nog wel ‘ns uit te leggen goeie redenen opteer om in alle anonimiteit te blijven werken), hier op deze eigentijdse plaats, met dit “futiele blaadje wind” een heuse belofte zou heben geschapen… En wat er dan wel zijn mag om waar te maken? Ach, sta me toe mijn dierbare GDB, het zijn geen vragen voor een maandagmorgen… Weg ermee… In elk huis moet met heel veel zielen worden samengewoond! Liever, veel liever geef ik mij dus vanmorgen, in de stilte van mijn ochtendlijk atelier over aan de weelde van het ordinaire, aan al het maandagse van de wereld… Wie echt wil werken weet dat hij met heel erg weinig tevreden kan zijn. En het mag soms veel  platvloerser dan eerst gedacht, veel laagbijdegrondser dan ooit vermoed… Een thermos hele sterke zwarte koffie bv., en voor de sportuitslagen, een vers exemplaar van “Het Nieuwsblad” waarmee ik, als alles goed gaat, morgen alweer de kachel aanmaak. Daarna is het over, daarna moeten we echt wel weer aan de slag. So what? Nog even niet denken dus! Even zeggen: Vandaag moet niet worden gedacht. Of het nu Kunst is of niet? Ach wat, het is er eerst helemaal niet, daarna wordt het gemaakt en plots… plots blijkt het te bestaan. Net zoals iets dat groen is en op ons lijkt. Wat is het? Wat mag het zijn? Is het een gedrocht uit plasticine of is het iets uit de hemel. Een man uit het woud, een forestman? Ach wat, een zekere Pongo maakt het… Hij maakt het waar je bij staat en voor je het weet… gaat het leven! Voor je het weet geef het je toe, “you”ll admit it, my friend GDB”: “Het is groen en het lijkt op ons”.

Bronnen: [pongomania!] >A hangout for creatures made of Pongo [tm]<

(Ook de foto komt ons vanuit deze hoek toegewaaid…)



07:55 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |