20-12-03

James Sydney Ensor is terug!

Een mens kan niet blijven doen alsof. Mezelf met enig poeha uitgeroepen tot zelfverklaarde Anonieme Meester zit ik in mijn pas begonnen eeuw wat beduusd rond te kijken. Zolang ik mij dat herinner heb ik het altijd gedaan! Tussen de bedrijven door heb ik wel altijd dingen genoteerd. Opgeschreven. Dingen en dingetjes, kriebelkrabbeltjes, droedeltjes, monstertjes… Dingen waar nergens elders plaats voor was. Meestal waren die nooit voor publicatie bestemd. En da’s maar goed ook. Nu ik bijna per ongeluk één en ander ben gaan dumpen op een “modern voertuig” als de Skynetblog kan ik natuurlijk niet blind blijven voor de gebreken die bij het voertuig zelf blijken te horen. Dus, ik weet het, het is echt heel erg zonde van mijn tijd, maar soms klik ik ook wel eens op één van die ge-update blogs. Soms, o wee, niets menselijks is mij vreemd, bezoek ik waarlijk zelf ook wel ‘ns de top-tienen en de meeste-bezoekers-van-gisteren-lijsten. Zo kom je nog eens ergens! Ik ontdek wie bij die lijsten “tricheert” en de mosterd van zijn bezoekers via erg doorzichtige linken op sekssites,

mokkelforums en verleidingseilanden zoekt. Ik ontdek teveel dat goed is voor één mens alleen. Van wat een kale kermissen kom ik thuis. Ik ontdek wie het ondanks alles eerlijk speelt. Ik ontdek wie iets te zeggen heeft en wie dat nooit zal doen, wie ze’t zouden moeten verbieden dat ie ooit nog met zijn of haar gezever onder onze aandacht probeert te komen. En o ja, ik heb zelf ook de Librarian-storm gevolgd en ik heb gezwegen. Waarom, beste kunstliefhebbers, waarom zouden wij ons opwinden. (Al doe ik het vaker dan mij lief is en zal ik het hier nog vaker doen, men weze gewaarschuwd!). Deze hele blograge, deze hele Ensoriaanse optocht van duizend zielen in één zak die geen bal te zeggen hebben, raakt vanzelf wel opgelost. Sommigen beginnen er aan en ze weten niet aan wat. Laten we mild zijn en het hen vergeven. Overigens heb ik, nu ik het toch over mildheid heb, gemerkt dat het stilaan kerstmis wordt. Sommige blogs zien er, kreunend onder hun versiering en versierselen uit als veel van onze huizen. Opgetuigd en opgesmukt onder duizend sterren en strepen die een helse pijn doen aan de ogen. Ballen, frunsels en froezels. De wansmaak tentoon- en uitgespreid. Uit-ge-stald! Nooit gedacht dat er zoveel leegte in zoveel levens (en wellicht ook in zoveel huizen) kon staan uitgestald!

 

(Was getekend: “De Meester, met het geheven vingertje, die het ondanks alles goed met jullie meent!”)

Librarian
The James Ensor House en nog veel meer Ensor…

Over de wansmaak, al dan niet uitgestald

 


07:59 Gepost door AnoniemeMeester | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

:-) groot gelijk, paul !

Gepost door: superkeun | 21-12-03

Snappen Kan het zijn, superkeun, (wie jij ook mag wezen) dat ik deze reactie echt niet snap!

Gepost door: Anonieme Meester, 21° Eeuw | 21-12-03

:-) (2) ik snap mezelf soms ook niet !

Gepost door: superkeun | 21-12-03

De commentaren zijn gesloten.